Λίστα κρασιών: πώς βγαίνει η τιμή ενός μπουκαλιού

23/07/2026

Το κρασί δεν τιμολογείται σαν πιάτο. Δεν έχει συνταγή, δεν έχει φύρα, δεν χαλάει στο ράφι (τα περισσότερα). Έχει τη δική του λογική — και το να την αγνοείς αφήνει λεφτά στο τραπέζι, κυριολεκτικά.

Ο κανόνας του markup

Η κλασική αρχή στην εστίαση: τιμή καταλόγου γύρω στο δυόμισι με τρεις φορές το κόστος του μπουκαλιού.

Ένα κρασί που το αγοράζεις 6 € μπαίνει στον κατάλογο γύρω στα 18 €, αφήνοντας 12 € μικτό περιθώριο. Το ×3 δεν είναι νόμος — είναι αφετηρία που προσαρμόζεις.

Γιατί το ποσοστό ξεγελάει

Εδώ κρύβεται μια παγίδα. Ένα ακριβό κρασί με μικρότερο ποσοστό markup μπορεί να αφήνει περισσότερα ευρώ από ένα φθηνό με μεγάλο ποσοστό.

• Κρασί 6 € × 3 = 18 € → περιθώριο 12 €
• Κρασί 20 € × 2 = 40 € → περιθώριο 20 €

Το δεύτερο έχει μικρότερο markup (×2 αντί ×3) αλλά βάζει 8 € παραπάνω στην τσέπη. Γι' αυτό στα ακριβότερα κρασιά συμφέρει μικρότερο ποσοστό: πουλάνε ευκολότερα και το απόλυτο κέρδος είναι μεγαλύτερο. Είναι η ίδια διάκριση ποσοστού–ευρώ που ισχύει σε όλη την τιμολόγηση του μενού.

Κρασί ποτηριού: το καλύτερο περιθώριο

Ένα μπουκάλι δίνει περίπου 5 ποτήρια. Αν το ποτήρι πουληθεί σωστά, η φιάλη αποδίδει περισσότερα από το να πουληθεί ολόκληρη — αρκεί να πουλήσεις όλα τα ποτήρια πριν ανοίξεις το επόμενο. Το ανοιγμένο μπουκάλι που ξίνισε είναι φύρα, όπως κάθε άλλο.

Η ίδια λογική με το κόστος του ποτού στο μπαρ: το περιθώριο είναι εξαιρετικό, αλλά μόνο αν ελέγχεις τη φύρα.

Πρακτικά

Μη βάζεις ένα markup σε όλη τη λίστα. Μεγαλύτερο ποσοστό στα φθηνά και μεσαία (εκεί πουλάς όγκο), μικρότερο ποσοστό στα ακριβά (εκεί πουλάς αξία). Και βάλε πάντα μια-δυο επιλογές που «χτίζουν εμπιστοσύνη» — λογικά τιμολογημένες, ώστε ο πελάτης να μη νιώθει ότι τον χρεώνεις υπερβολικά.

Το κρασί βγάζει — αν το τιμολογείς με τη δική του λογική. Στο magazi.app καταχωρείς κόστος και τζίρο ώστε να βλέπεις το πραγματικό περιθώριο, όχι μόνο το ποσοστό. Δοκίμασέ το 30 μέρες δωρεάν — χωρίς κάρτα, χωρίς δεσμεύσεις.